Vandaag acht vergaderingen. Een bezoek aan een keihard trommelende club jongens, daarna aan een muziekgroep dat Klassiek-Arabische liederen instudeerde. Ben nog niet overtuigd of dit een originele bijdrage aan het festival kan worden. Het bezoek aan Sheigh Aziz daarna was geweldig. In een huis vol goud en kunstbloemen vertelde hij over hoe zijn voorouders 400 jaar geleden uit Uzbekistan hierheen zijn gekomen. Nog steeds is zijn moskee een reisdoel van Uzbekistanen. Hij is er helemaal voor in om een voorstelling te maken samen met enkele sufi-muzikanten. Met hem erbij kan het festival al niet meer misgaan! Het volgende huis stond naast de Tempelberg. Vijf eeuwen geleden zijn de voorouders van de vrolijke en hippe man die ons ontvangt uit Marokko gekomen en de famillie zorgt sindsdien voor de Rotskoepelmoskee. De man waarmee we spraken zegt totaal niet religieus te zijn, toch hoopt hij op een dag de nieuwe imam van de moskee te worden. Dit fascineert me. Enkele uren later bespreek ik met 5 acteurs de mogelijke scenario’s voor deze lokatie. Eén van de jongens heeft een erg goed plan. Daarover later meer. Ik spreek ook met een actrice dat gaat proberen haar stokoude oma terug in hun oude huis te krijgen, een actrice dat het verhaal van haar klasgenoot die op 17-jarige leeftijd trouwde en weer scheidde gaat onderzoeken en de acteur die aan het uitpluizen is waar zijn leven anders liep dan dat van zijn goede vriend die aan de drugs is geraakt. Wat een boel indrukken weer in één dag! Het voelt vaak heel natuurlijk en vanzelfsprekend om hier rond te lopen, maar elk moment dat er weer een deur opengaat ontstaat er een nieuw avontuur.
No comments:
Post a Comment