Op het terras van het Armenian Hospice leek alles ineens een toneelstuk. De oude, lange serveerster droeg traditionele moslimkleren maar sprak alleen Amerikaans met zwaar zuidelijk accent. Drie dikke mannetjes kwamen hun bak warme keek opeten en zij sprak ze streng toe dat ze zich netter moesten gedragen omdat dit immers een restaurant was. Een Britse monnik probeerde met alle voorbijgangers een praatje aan te knopen en vroeg twee Duitse homo’s of ze ook Bethelhem zouden gaan bezoeken. Palestijnse gebieden zijn te gevaarlijk vonden ze. Op dat moment ging ik meespelen en vertelde van de prachtige omgeving ten zuiden van Bethlehem en dat ook Ramallah en Jericho echt niet mogen ontbreken als je hier rondreist. Op dat moment kwamen er drie mannen in lange witte jurk de kerk uit gevolgd door 50 Polen in typisch Poolse kleren. Voorop liep een man met gitaar die een versterker op de rug gebonden had. Iedereen zong een lied over God.
No comments:
Post a Comment