Niet alleen boven Jerusalem pakken donkere wolken zich samen. Ook door het project waait nu een griezelig koude wind. Spoedvergadering in het theater. Er lijkt maar heel weinig publiek op de been te krijgen te zijn. Het project is te ongewoon. Of eigenlijk: er zijn zo weinig culturele activiteiten dat het gewoon heel ongebruikelijk is om op stap te gaan in de avond. Ook beslist de directeur dat het plan te lang is. Hij vreest dat het publiek halverwege gaat afhaken als het langer dan twee uur gaat duren. Het zelfde schema heb ik sinds september al tien keer met hem besproken, maar ik besluit in plaats van pissig te worden toch even te kijken of we de vaart kunnen opvoeren en in twee en een half uur één groep zes belevenissen op heel verschillende lokaties kunnen laten meemaken.
Vandaag gaan twee lokaties mis. Het oude hotelletje besloten een diner te organiseren op vrijdag en daar past geen experimentele videoprojectie bij. En de famillie die zo relaxed was toen we over het plan vertelde blijkt een vader te hebben die minder relaxed was toen hij ervan vernam. De ontdekkingstocht door stegen, trappetjes en achter deuren gaat dus nog even door.
No comments:
Post a Comment