Het Al Quds Undergroundteam begint al proportie te krijgen. De Nederlandse musici Kymia en Joram zijn gearriveerd en maken kennis met de artiesten met wie ze zullen gaan samenwerken de komende week. Ook is theatermaker Gable aangekomen en hebben we uitvoerig met de acteurs van het Palestijnse Nationaal Theater gesproken, gebrainstormd en geïmproviseerde zangstukken uitgevoerd.
Gevolgd door een Brits/Japans camerateam en mijn assistent Iris bezocht ik de organisatie Pyalara in Ramallah waar ik vorige week zoveel nieuwe vrienden maakte. Deze jongeren gaan de gidsen worden die groepen publiek langs de verschillende lokaties leiden. Ze verzamelen ook publiek, want op een plek waar totaal geen uitgaansleven is en theater of concerten heel zeldzaam zijn, is het bijna onmogelijk om publiek op de been te krijgen. We hebben daarom een systeem van persoonlijke connecties opgezet. Jongeren van Pyalara en andere organisaties benaderen hun vrienden, familie en buren om samen de voorstellingen te bezoeken. Zou dat lukken? De ervaring leert dat een afspraak in het Midden-Oosten doorgaans geen afspraak maar een intentie is. En dat tijd een iets grilliger verloop kan hebben dan in Holland. Toch moeten de groepen strak op schema starten om niet onze hele structuur van 18 lokaties, 3 routes en 15 groepen in de war te schoppen. De leider van Pyalara stelt voor om het publiek al om vier uur te verzamelen, want dan zijn ze er misschien allemaal rond vijf uur en dan gaat het zeker lukken om om zes uur te beginnen. Lijkt me geen ideale start. Kunnen we niet gewoon één keertje lekker precies op tijd komen en genieten van het prachtige systeem dat op papier zo mooi klopt?
No comments:
Post a Comment